วรรณกรรมของชาวไทยลื้อ ปริศนาคำทายของชาวไทยลื้อกลอน (อ.บุญเลิศ ครุฑเมือง) กาพย์ (อ.บุญเลิศ ครุฑเมือง)บทอาศิรวาท (อ.บุญเลิศ ครุฑเมือง) วันสถาปนา (อ.บุญเลิศ ครุฑเมือง)วันสำคัญของไทย (อ.บุญเลิศ ครุฑเมือง) ค่าวมุทิตาจิต 2549 (อ.ประดิษฐ สรรพช่าง)ปักกิ่ง ออนทัวร์ (อ.ประดิษฐ สรรพช่าง) ผลงานค่าว (อ.ประดิษฐ สรรพช่าง)มนต์เมืองตรัง (อ.ประดิษฐ สรรพช่าง) ค่าวฮ่ำก๋รรมก๋ารหมู่บ้าน (อ.อนุรส เพชรนิล)ค่าวฮ่ำเชิญทำบุญ (อ.อนุรส เพชรนิล) ค่าวฮ่ำรอเก้อ (อ.อนุรส เพชรนิล)ซอทำนองน้อยใจยา (อ.อนุรส เพชรนิล) ซอเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ (อ.อนุรส เพชรนิล)ซอประวัติเมืองเถิน (อ.อนุรส เพชรนิล) ซอเรื่องโรคไข้หวัด ความดันและเบาหวาน (อ.อนุรส เพชรนิล)

 ภูมิปัญญาท้องถิ่น
     ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นองค์ความรู้ของกลุ่มบุคคลในท้องถิ่น รวมถึงงานศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านที่มีอยู่ในทุกภาคของประเทศ ภูมิปัญญาท้องถิ่น สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท
     1. ประเภทองค์ความรู้ของกลุ่มบุคคลท้องถิ่น เช่น การผลิตอาหารและเครื่องดื่ม การผลิตผลิตภัณฑ์จากสมุนไพร การผลิตผลิตภัณฑ์จากวัสดุเหลือใช้ และการผลิตผลิตภัณฑ์จากไม้ หิน โลหะ แก้ว เซรามิค ดินเผา เครื่องหนัง เป็นต้น
     2. ประเภทงานศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน เช่น เรื่องเล่าพื้นบ้าน กวีนิพนธ์พื้นบ้าน ปริศนา พื้นบ้าน เพลงพื้นบ้าน ดนตรีพื้นบ้าน การฟ้อนรำพื้นบ้าน ละครพื้นบ้าน จิตรกรรมพื้นบ้าน ประติมากรรมพื้นบ้าน หัตถกรรมพื้นบ้าน เครื่องแต่งกายพื้นบ้าน และสิ่งทอพื้นบ้าน เป็นต้น


 ภูมิปัญญาในด้านศิลปะการแสดง
      ศิลปะการแสดง หมายถึง การแสดงออกซึ่งอารมณ์ ความรู้สึก เรื่องราวต่าง ๆ โดยมีผู้แสดงเป็นสื่อ ผ่านทางเสียง ได้แก่ การขับร้อง หรือการเล่นดนตรี และทางร่างกาย เช่น การร่ายรำ การเชิด การเต้น การแสดงท่าทาง ฯลฯ

 ภูมิปัญญาในด้านแนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรม และงานเทศกาล
      แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรม และงานเทศกาล หมายถึง แบบอย่างที่นิยมกันมา และสิ่งที่นิยมถือประพฤติปฏิบัติสืบ ๆ กันมาจนเป็นแบบแผน ขนบธรรมเนียม หรือจารีตประเพณี

 ภูมิปัญญาด้านวรรณกรรมพื้นบ้าน
      ภูมิปัญญาด้านวรรณกรรมพื้นบ้าน หมายถึง วรรณกรรมที่ถ่ายทอดอยู่ในวิถีชีวิตชาวบ้าน โดยครอบคลุมวรรณกรรมที่ถ่ายทอดโดยวิธีการบอกเล่า และที่เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร

 ภูมิปัญญาในด้านงานช่างฝีมือดั้งเดิม
      ภูมิปัญญาในด้านงานช่างฝีมือดั้งเดิม หมายถึง ภูมิปัญญา ทักษะฝีมือช่าง การเลือกใช้วัสดุ และกลวิธีการสร้างสรรค์ที่แสดงถึงอัตลักษณ์ สะท้อนพัฒนาการทางสังคม และวัฒนธรรมของกลุ่มชน

 ภูมิปัญญาในด้านภาษา

      ภูมิปัญญาในด้านภาษา หมายถึง เครื่องมือที่ใช้สื่อสารในวิถีการดำเนินชีวิตของชนกลุ่มต่าง ๆ ซึ่งสะท้อน โลกทัศน์ ภูมิปัญญา และวัฒนธรรมของแต่ละกลุ่มชนทั้งในแง่วัจนภาษา (ภาษาที่ใช้ถ้อยคำ) และอวัจนภาษา (ภาษาที่ไม่ใช้ถ้อยคำ)